روجمع کنیم

 غمهاي جهان را يكسره از ياد ميبرم

 و هنگامي كه مرا در آغوش عشق ؛ ميگيري احساس ميكنم

 بجز تو كسي را دوست ندارم ؛ وقتي كه گريه ميكنم

 تو را در ميان اشكهايم ؛ ميبينم .

 ولي اشكهايم را پاك ميكنم تا كسي ؛ تو را نبيند

موقعی که میخواستمت می ترسیدم نگاهت کنم

 موقعی که نگاهت کردم می ترسیدم باهات حرف بزنم

 موقعی باهات حرف زدم می ترسیدم نازت کنم

 موقعی که نازت کردم می ترسیدم عاشقت بشم

حالا که عاشقت شدم میترسم از دستت بدم

اگر خدا تورو تا لبه ی پرتگاه برد به خدا اطمینان کن

 چون یا تورو از پشت میگیره یا به تو پرواز کردن

 یاد خواهد داد

این طرف ها

این طرف ها اسمان از دل من تیره تر است ونگاهم بر تو دیر گاهی

 ست که شرجی مانده من پراز افسوسم عادتم گشته هرزگاهی محکوم

 شوم به گناهی نچشیده سردومغموم شوم تو نمی دانی که من به یک

 روزنه محتاج... نه چراغی نه کسی نه فروغی نفسی منم وخاطره هایی

 که فقط گاه گاهی به تپش می افتد